انسان
انسان آنچه به گمان دیگران هست، نیست. به همین شکل آنچه به گمان دیگران نیست، هست. دیگران به کنار، انسان آن چه اکنون هست، به واقع نیست. چراکه در جریان دگرگونی و شدن است، رو به سوی آینده دارد، وباید خود را عوض کند، و مدام کسی دیگر بشود تا سرانجام شاید تصویری از خویشتن خود به دست دهد. من آدم ام و نمیتوانم کمال هستی شناسانهٔ چیزها را داشته باشم
سارتر
+ نوشته شده در شنبه بیست و یکم اسفند ۱۳۸۹ ساعت 22:44 توسط محمد
|